Vivari, Iria & Kantia

ouzo on the rocks

apartment, excursions and art historical guide

Peloponnese, Greece

Vivari 37°32'06.5"N 22°54'58.1"E (parkeerplaats aan zeekant)

Iria 37°31'06.3"N 22°57'55.0"E (strand) 37°29'14.9"N 23°00'40.1"E (plein in Iria dorp)

Kantia 37°29'09.7"N 22°59'34.2"E (strand)

Deze drie dorpjes aan de westkust van de ‘duim van de Peloponnesus’, een tiental kilometers ten zuidoosten van Nauplion, zijn in trek bij rustzoekers. Om er te komen neem je eerst de weg van Nauplion naar Tolo en Drepano. Vanaf Drepano blijf je de kustweg volgen naar het zuiden. Eerst kom je langs Vivari, daarna Kantia en tenslotte Iria. Daarna gaat de weg de bergen in (Mavrovouni 825 m hoog) richting Didima.

 

Vivari is volgens Daniël Koster, schrijver van ‘Athene en de Peloponnesus’ afgeleid van het Italiaans voor ‘visrijke lagune’. Vis is in het Italiaans pesce en lagune is laguna

Het Italiaanse woord vivace komt volgens mij het dichtst in de buurt van de naam van dit vissersdorpje; het betekent levendig, iets dat absoluut niet van toepassing. Het dorpje heeft een fotogeniek haventje met aardige restaurants aan de (ongetwijfeld visrijke) waterkant.

Vooral Iria (Beach) wordt geroemd om het strand en de mogelijkheid om de schaduw van de bomen op te zoeken. Zowel Iria als Kantia liggen zelf een paar kilometer landinwaarts, het gaat vooral om de stranden van beide dorpjes. Kijk daarom naar de borden met ‘paralia’ of ‘beach’. In het Grieks als Παραλία Ιρίων of Παραλία Κάντιας. Beide dorpen komen in aanmerking voor het predicaat ‘rustig, pretentieloos badplaatsje’.

Het zand- en kiezelstrand van Iria is iets meer ontwikkeld dan dat van Kantia; direct aan beide strandjes zijn tavernes, pensions en een supermarkt. Aan de zuidkant van Iria ligt de vissershaven; van daar heb je een mooi uitzicht op het onbewoonde eiland Psilí. De meeste inwoners leven hier niet van het toerisme maar van de landbouw. Als je iets van de kust af rijdt, zie je dat de akkerbouw het belangrijkst is. Vooral de artisjokken die hier vandaan komen worden geroemd. Helaas zijn die niet het gehele jaar beschikbaar. Als je van het strand van Iria landinwaarts rijdt, kom door het dorpje Iria zelf; ga je verder, dan kom door dorpjes als Karnezeïka en Stavropodi.

 

In het eerste of tweede weekend van mei (aan het einde van de oogstperiode) wordt in Iria het Artisjokkenfeest georganiseerd. Een deskundige jury proeft en beoordeelt dan de door de vrouwen klaargemaakte gerechten, alles natuurlijk met artisjokken.

Combinatiemogelijkheden

Wanneer je plan is om een dagje aan een rustig strand te bivakkeren en een heerlijke maaltijd op een terrasje aan een vissershaventje te nuttigen, heb je aan Vivari en Kantia of Iria voldoende.

Je kunt echter een kort bezoek aan deze dorpjes ook zien als een alternatieve route naar Porto Cheli, Ermioni of Kosta in het zuiden van de duim van de Peloponnesus. Porto Cheli is een mondaine badplaats waar in augustus de jetset van Griekenland verkeert en Ermioni en Kosta zijn de vertrekplaatsen voor veerboten en watertaxi’s naar eilanden als Spetses en Hydra. Wil je naar één van deze eilanden kijk dan verder bij het hoofdstuk ‘Spetses & Hydra, Poros & Methana’. Houd er in dat geval steeds rekening mee dat veerboten slechts een paar keer per dag gaan en dat je op de Peloponnesus met de auto niet meer dan 40 tot 50 km per uur aflegt. De meeste wegen zijn smal en kronkelig. De weg van Iria via Karnezeïka en Stavropodi brengt je bij de nieuwe, iets bredere noord-zuidweg van Ligourio naar Didima.

 

Een andere combinatiemogelijkheid is de grot van Franchthi en eventueel een blik op het zomerverblijf van Willem-Alexander en Maxima. Franchthi is de interessantste van de twee; hier zijn in een grot aan het strand voorwerpen gevonden die aantonen dat er 30.000 jaar geleden sprake was van bewoning. Die voorwerpen vind je overigens in het Archeologisch Museum van Nauplion.

Als je de grot van Franchthi bezoekt is het wellicht ook een leuk idee om op zoek te gaan naar de ‘doline’ in de buurt van Didima. Een doline is een grote krater in de bodem, die lijkt op de inslag van een enorme meteoriet, maar feitelijk ontstaan is doordat water ondergronds voor een verzakking heeft gezorgd. Een bezoek aan de doline is een aardige belevenis als je nog nooit zoiets gezien hebt. Meer informatie lees je in het hoofdstuk ‘Franchthi, Didima & Kranidi’.

 

uit de wedstrijd 'Doe iets leuks met artisjokken', Iria 2014

foto © willem van leeuwen

Extra:

Van tripadvisor haalde ik een paar goede beoordelingen van de restaurants in Vivari: De twee beste van de zeven in Vivari zijn 'Gorgona' en 'Mermaid'. Uit de beoordeling van augustus 2015: 'Geweldig. De locatie adembenemend. Vlak naast de zee, rustige mensen kijken naar de boten! Het heerlijke eten! Knapperige calamari, gebakken courgette met kaas, groente, bruin brood, tzatziki, koutsomourakia perfect gebakken...'

De andere beoordelingen zijn ook vrijwel allemaal positief. En één ding hebben ze gemeen: iedereen vindt het leuk om (bijna) met de voeten in het water te eten en te genieten van het lieflijke haventje en de rust..

Een matige tot slechte beoordeling kreeg 'Ouna fatsa ouna ratsa'. Lang wachten op het eten, je rook de dichtbijstaande vuilniscontainers en het eten was niet geweldig.

 

 

haventje van Vivari anno 2013

foto © willem van leeuwen

artisjok (Iria)

foto © willem van leeuwen

veld met rode kolen (Iria)

foto © willem van leeuwen

Copyright © All Rights Reserved